Ένας λόγος που προσπαθώ να αποφεύγω τα νέα και τις ειδήσεις,
είναι ότι εκνευρίζομαι. Απογοητεύομαι .Τρελαίνομαι.
Επαναστατώ. Βρίζω. Εκτός εαυτού.
Μπορείς όμως να αγνοείς τα τεκταινόμενα;
Το δοκίμασα. Για κάποιο διάστημα . Δεν άντεξα.
Τι διάβασα σήμερα και έγινα πάλι turbo;
Τι να σχολιάσω ; Θα παρεκτραπώ. Και δεν θέλω.
Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό αυτή την στιγμή
είναι κάποιοι στίχοι
"Πιὸ σίχαμ᾿ ἀπ᾿ τὸ κάθε γῆς σκουλῆκι,
οἱ θεόμορφοι δυνάστες σου καὶ λύκοι."
οἱ θεόμορφοι δυνάστες σου καὶ λύκοι."
Από την " Ανάσταση" του Κ. Βάρναλη
αλλά και .... ..
"χορεύουμε, δεχόμαστε τον εμπαιγμό,
άτονα κοιτώντας, παθητικά, τ' αστέρια."
άτονα κοιτώντας, παθητικά, τ' αστέρια."
Από τα "ανδρείκελα " του Καρυωτάκη .