Υπερφόρτωση εγκεφάλου και ........ αδυναμία εστίασης

Ο καταιγισμός πληροφοριών στη σύγχρονη εποχή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και άλλες πηγές έχουν οδηγήσει στον καθημερινό «βομβαρδισμό» του μέσου ανθρώπινου εγκεφάλου με τόσο μεγάλο όγκο πληροφοριών που θα προκαλούσε ανησυχητική υπερφόρτωση ακόμα και σε ένα φορητό υπολογιστή, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Η μελέτη θεωρεί μεν ότι ο εγκέφαλος μας δεν απειλείται άμεσα, αλλά πάντως δεν αποκλείει να υπάρχει επιζήμια επίδραση ή η πληροφοριακή "πλημμύρα" να οδηγήσει σε διαφορετική οδό εξέλιξης του ανθρώπινου εγκεφάλου, μέσα από τη δημιουργία νέων νευρωνικών συνδέσεων, με δεδομένο ότι ο εγκέφαλός μας έχει αποδειχτεί πια ότι είναι "εύπλαστος" και μπορεί να "καλωδιωθεί" κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με την ποσότητα και την ποιότητα των ερεθισμάτων που δέχεται.

περισσότερα 

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κύρια συνέπεια της υπερφόρτωσης με πληροφορίες είναι ότι η προσοχή του ανθρώπου συνεχώς εμποδίζεται να εστιαστεί και διακόπτεται όλο και πιο συχνά, πράγμα που δεν βοηθά στη διαδικασία του συλλογισμού και της βαθύτερης σκέψης.

Θα  πρότεινα ένα ακίνδυνο και αρκετά διασκεδαστικό παιχνίδι.
Είναι μία  καλή εμπειρία..

Καθόμαστε χαλαρά σε κάποιο κάθισμα, διώχνουμε την ένταση
της ημέρας ,παραμένοντας σε εγρήγορση ,με ανοιχτά τα μάτια
για να μην κοιμηθούμε.
Έχουμε δίπλα μας μολύβι και χαρτί. Αφήνουμε τις σκέψεις
να αναδύονται χωρίς καμιά λογοκρισία και εστίαση.
Παρακολουθούμε την κάθε σκέψη να εμφανίζεται, να έρχεται
στο προσκήνιο και να φεύγει αφήνοντας χώρο για την επόμενη.
Επαναλαμβάνω δεν λογοκρίνουμε ούτε εστιαζόμαστε στην κάθε μια.
Τις αφήνουμε να περνάνε. Σημειώνουμε στο χαρτί δίπλα μας,
μία λέξη κλειδί από κάθε σκέψη, ούτως ώστε να μπορέσουμε
αργότερα να τις επαναφέρουμε στην θύμησή μας.
30 -45 λεπτά είναι συνήθως αρκετά.
Μετά το τέλος της διαδικασίας  και με την βοήθεια των σημειώσεων ,
ας τις παρατηρήσουμε.
Αφήνω εσάς να πείτε τι διαπιστώσατε.

Θα επανέλθω σύντομα επί του θέματος με πρακτικές που βοηθούν
στην βελτίωση της εστίασης.

Καληνυχτώ

Μας αρέσει να παίζουμε;

Τί ερώτηση κι αυτή; Φυσικά και μας αρέσει.
Διατί να το κρύψωμεν άλλωστε;  Που θα έλεγε και μια ψυχή.
Είμαστε τα αιώνια παιδιά. Δυνητικά τουλάχιστον.

Καθημερινά παίζουμε διάφορους ρόλους. Τον ρόλο του παιδιού, του φίλου,
του γονιού, του συζύγου, του υπαλλήλου, του αφεντικού....κ.ο.κ
Όλη η ζωή μας είναι ένα ατέρμονο παιχνίδι ρόλων.
Η συμπεριφορά μας;  Ένα σύνολο παγιωμένων ενεργειών, απόρροια των
εμπειριών μας και των συναισθημάτων μας.

Πόσες φορές άραγε παίξαμε με την συμπεριφορά μας; Πόσες φορές
τολμήσαμε να ανατρέψουμε αυτές τις παγιωμένες συμπεριφορές μας,
μή ορμώμενοι από έντονα συναισθήματα; Όπως έρωτας, ενθουσιασμός,
χαρά, οργή, θυμός, απελπισία; ΟΚ. Είναι γνωστό ότι το συναίσθημα είναι
κινητήριος δύναμη. Αλλά τι σημαίνει αυτό; Μόνο κάτω από την επίδραση
των συναισθημάτων μπορούμε να επιτύχουμε κάποιες αλλαγές;
Και πόσο συνειδητοί είμαστε άραγε κάτω από αυτές τις συνθήκες;
Πόσα μαθαίνουμε για εμάς; Σύντομα επανερχόμαστε στις συνηθισμένες
συμπεριφορές μας.

Άς παίξουμε λοιπόν. Με τους εαυτούς μας. Πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι.
Και αποτελεσματικό.
Λίγο πολύ, όλοι έχουμε μια στοιχειώδη αυτογνωσία. Ας εστιαστούμε
στα σημεία αυτά που θα θέλαμε να αλλάξουμε. Ένα κάθε φορά.
π.χ  έλλειψη θάρρους, ατολμία, υπερβολική υποχωρητικότητα, ΄
νωθρότητα κλπ.
Τί επιζητούμε; εξισορρόπηση.

Ας ακολουθήσουμε την κίνηση του εκκρεμούς.
Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να φθάσουμε στην
άλλη όχθη. Με προσοχή. Συνειδητά.
Χωρίς να βλάψουμε τους γύρω μας και χωρίς
φυσικά να υιοθετήσουμε τα ακριβώς αντίθετα χαρακτηριστικά.
Απλά παίζουμε έναν καινούργιο ρόλο. Μία θεατρική παράσταση.
Παρατηρώντας τους εαυτούς μας αλλά και τους άλλους. Καταγράφουμε τίς
εμπειρίες μας, τα συναισθήματά μας. Μαθαίνουμε και ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας.
Τις δυνατότητές μας. Μαθαίνουμε να είμαστε συνειδητοί.

Καληνύχτα.ή μάλλον καλημέρα

Έλληνες και αυτοπεποίθηση

Ένας φίλος παλιά, μου έλεγε ότι οι περισσότεροι
σύγχρονοι Έλληνες πάσχουν από έλλειψη
αυτοπεποίθησης. Και εγώ βεβαίως ( τι αντιδραστικό άτομο)
πίστευα ακριβώς το αντίθετο. Θεωρούσα ότι
η μεγάλη κληρονομιά που κουβαλάμε,
μας είχε μετατρέψει σε υπεροπτικούς,
υπερφίαλους χαρακτήρες.

Πόσο λάθος είχα......Ναι φίλοι μου. Δυστυχώς.
Με την πάροδο των ετών συνειδητοποίησα ότι αυτή είναι η αλήθεια.
Η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού πάσχει από έλλειψη αυτοπεποίθησης
και γνώσης εαυτού.
Ειδάλλως δεν εξηγείται, δεν δικαιολογείται η στάση μας. Τυφλό κοπάδι.
Άβουλο. Χωρίς κρίση, άποψη, αντίδραση.

Πιθανώς να ευθύνεται το ένδοξο παρελθόν μας. Πως μπορούμε εμείς άραγε
να συγκριθούμε με τους προγόνους μας;
Και όμως. Είναι κομμάτι του εαυτού μας.
Δεν λέω. Σημαντικοί εξίσου παράγοντες είναι η οικογένεια, το περιβάλλον,
η ανατροφή μας γενικότερα. Έ,  ας μην ξεχνάμε και τα 400 χρόνια
σκλαβιάς. Έπαιξαν κι αυτά τον ρόλο τους.

Το θέμα είναι τι κάνουμε τώρα; Πως μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό;
Πως μπορούμε να απαρνηθούμε το "σύνδρομο του καλού παιδιού";

Ξεκινάμε με μία ενδοσκόπηση. Ας προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε τον
εαυτό μας. Ας προσπαθήσουμε να δούμε βαθύτερα ποιές είναι οι αιτίες
της σημερινής μας συμπεριφοράς.
Αν χρειαστεί ( που οπωσδήποτε θα χρειαστεί), ας κάνουμε μία αναδρομή
στην παιδική μας ηλικία. Δεν είναι ανάγκη να αποτανθούμε σε υποτιθέμενους
ειδικούς. Αρκεί να αφήσουμε τις αναμνήσεις να έρθουν στην επιφάνεια.
Να δούμε ποιές ήταν οι σχέσεις μας και οι επιρροές των γονιών μας.
Καταγράψτε τις. Η τακτική αυτή θα βοηθήσει πάλι αργότερα.
Αναγνωρίστε και καταγράψτε επίσης τα θετικά και τα αρνητικά σας στοιχεία.
Όπως έλεγε ο καλός μου φίλος, "το κακό" προέρχεται από υπερβολή ή έλλειψη.

Αν όντως διαπιστώσουμε ότι η αυτοπεποίθηση μας είναι μηδαμινή ή
ανύπαρκτη, ας θέσουμε κάποιους στόχους. Εύκολους απλούς και προσιτούς.
Έναν την κάθε φορά. Με μικρά ενδιάμεσα διαλείματα. Να απολαύσουμε
και να χαρούμε την επιτυχία μας. Αυτή η τακτική θα ενδυναμώσει σιγά σιγά
την αυτοπεποίθησή μας και θα μας δώσει δύναμη και ενέργεια για τον επόμενο
στόχο.

Αυτά για σήμερα. Θα επανέλθω επί του θέματος .
Να κοιμηθούμε και λίγο. Σωστά;  Πως θα αποδώσουμε αύριο;