Κορονοϊός και Δαίμονες

Πήρα μια φίλη τις προάλλες να της ευχηθώ τα Χρόνια Πολλά για τον γιο της που γιόρταζε και να τα πούμε λίγο μιας και δεν έχουμε συναντηθεί τελευταία λόγω της κορονο-καραντίνας .

Την άκουσα άκεφη. Ίσως και καταβεβλημένη θα έλεγα. Στη διάρκεια της συζήτησης μου ανέφερε ότι δεν κοιμάται πλέον καλά.

Βλέπει άσχημα όνειρα λέει, ξυπνάει και μετά δεν μπορεί να ξανακοιμηθεί.

-Όπως τι δηλαδή;

-Να. Χθες βράδυ έβλεπα να με κυνηγούν δαίμονες.

-Οι φόβοι σου είναι. Μην ανησυχείς. Να λες μια προσευχή, μερικές βαθιές αναπνοές να ηρεμήσεις και θα σε ξαναπαίρνει ο ύπνος.

Δαίμονες; αναρωτήθηκα μετά που κλείσαμε το τηλέφωνο.

Ναι. Σίγουρα οι φόβοι της είναι. Και είναι πολλοί οι άτιμοι.

Ο φόβος της ασθένειας ή και του θανάτου ίσως από τον κορονοϊό. Για εκείνην προσωπικά αλλά και για το παιδί της, τον άνδρα της, την μητέρα της, τους φίλους.

Ο φόβος της οικονομικής δυσχέρειας. Πως θα τα βγάλουν πέρα; Θα έχουν δουλειά σε λίγο καιρό;

Τώρα είναι σε αναστολή εργασίας και παίρνει το πενιχρό επίδομα από το κράτος.

Αργότερα όμως; Ο τουριστικός κλάδος έχει πληγεί ανεπανόρθωτα. Εικάζεται ότι μετά από 2 χρόνια θα επανέλθει πλήρως, με την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν θα έχουμε σύντομα ένα νέο κύμα πανδημίας. Κάποια στιγμή οι επιχειρήσεις δεν θα μπορέσουν να διατηρήσουν όλο το προσωπικό τους σε πλήρη απασχόληση και θα προχωρήσουν σε απολύσεις ή μερική απασχόληση.

Αλλά ούτε και το κράτος θα είναι σε θέση να χορηγεί τέτοιου είδους επιδόματα.

Το ποσοστό των ανέργων θα πάει στα ύψη.

Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει πλήρως τι μας έχει προξενήσει όλη αυτή η κατάσταση.

Όσο κι αν έχουμε πίστη άνωθεν, έστω κι αν προσπαθούμε να είμαστε αισιόδοξοι, να μην

αφήνουμε τους φόβους να επηρεάζουν την ψυχολογία μας, ο πόλεμος είναι εδώ και οι μάχες πολλές.

Εύχομαι Καλή Δύναμη, Κουράγιο και Υπομονή

Ψέμα και μνήμη. Μια αλληλένδετη σχέση.

Σχεδόν από την αρχή της γνωριμίας μας κατάλαβα ότι το ψέμα το έχεις στο τσεπάκι σου καλή μου.
Ίσως και να νομίζεις ότι είσαι expert σ' αυτό και ότι μπορείς να κοροϊδεύεις τον κόσμο με μεγάλη άνεση.
Με εμένα όμως την πάτησες. Ξέρεις γιατί;
Γιατί απλά έχω μνήμη ελέφαντα.
Επιλεκτική μνήμη, αλλά δυνατή.
Θυμάμαι πολύ καλά τι μου έχεις πει στο παρελθόν.
Σε άλλες κουβέντες μας.
Και σε αφήνω να συνεχίζεις το παιχνίδι σου.
Όχι γιατί διστάζω να σου πώ κάτι. Κάθε άλλο. Απλά γιατί ειλικρινά με διασκεδάζεις. 

Αδιάφορος, ανώριμος, αναίσθητος, παρτάκιας, καταθλιπτικός ή όλα αυτά μαζί;

“Τι να κάνω βρε φιλενάδα;“ μου λέει συχνά η Λίλιαν. Εδώ και καιρό αναρωτιέται η άμοιρη.

Για τον αδελφό της μιλάει. Τον Χριστόφορο.

Μα δεν έχει καταλήξει πουθενά. “Ίσως τελικά να είναι όλα αυτά μαζί. Λίγο απ’ όλα” μου λέει.

Ο Χριστόφορος…… Το καλό παιδί…… Έτσι τον αποκαλούσαν όλοι πριν κάποια χρόνια.

Συγγενείς , φίλοι. Θυσία να γίνει για όλους. Όλους τους άλλους, εκτός από τους πολύ δικούς του ανθρώπους.

Δηλαδή την μάνα του, τα παιδιά του, την οικογένειά του. Προφανώς αυτούς τους θεωρούσε δεδομένους. Σε αυτούς δεν χρειαζόταν να δείξει καμία καλή πλευρά.

Ο Χριστόφορος παντρεύτηκε πολύ νωρίς. Αμέσως μετά τον στρατό. Χωρίς να έχει μια δουλειά.

Ένα εισόδημα. “Δεν χάρηκε το παιδί τα νιάτα του. Την ανεμελιά του. Οι συγγενείς της νύφης τον ξεγέλασαν. Του υποσχέθηκαν δουλειά, βοήθεια και τίποτα” τον δικαιολογούσε η μάνα για όλες τις αποτυχίες ή τις άλογες πράξεις και συμπεριφορές του.

Ο γιος, η αδυναμία της. Πάντα υπήρχε μια δικαιολογία. Την Λίλιαν την αγαπούσε η κυρία Μαρίκα δεν λέω (ας αναπαύεται η ψυχούλα της, ήρωας και αυτή η γυναίκα), αλλά την θεωρούσε δυνατή, ανεξάρτητη. Ο γιος ήταν αυτός που είχε ανάγκη στήριξης.

Εν ολίγοις μετά από διάφορες προσπάθειες εύρεσης εργασίας, ο Χριστόφορος κατάφερε να βρει μια “μόνιμη” και καλή δουλειά. Ο γάμος του όμως δεν άντεξε. Χώρισε, άφησε 2 παιδιά

(με τα οποία δεν έχει ούτε και σήμερα την καλύτερη σχέση θα έλεγα), γνώρισε μια άλλη κοπέλα, καλή, ομορφούλα, νοικοκυρά, έζησαν κάμποσα χρόνια μαζί, αλλά δεν ευδοκίμησε ούτε και αυτή η σχέση. Μόλις άκουσε για γάμο, παιδί, υποχρεώσεις, την έκανε. Με μεγάλο και ξαφνικό βήμα.

Η μόνη λύση καθώς μαζί με τον δεύτερο χωρισμό παράτησε και την δουλειά του, ήταν να επιστρέψει στο πατρικό του.

Με την μάνα ,την Λίλιαν (χωρισμένη κι εκείνη) και τα 2 παιδιά της.

Είχε κάποια επαγγελματικά σχέδια στο μυαλό του ο Χριστόφορος, αλλά έμειναν μόνο εκεί.

Στο μυαλό του και στα όνειρά του. Σοβαρή προσπάθεια καμμιά.

Βρήκε δουλειά βραδινή. Delivery. Χωρίς ένσημα. Με την μηχανή στους δρόμους μέχρι και σήμερα στα 65 του. Πόσα έβγαζε, κανείς δεν ήξερε. Ούτε η μάνα, ούτε η Λίλιαν.

Κανείς δεν του ζήτησε ποτέ κάποια οικονομική συνεισφορά. Όσο ζούσε η μάνα, με τις οικονομίες της και την πενιχρή της σύνταξη, και χαρτζιλίκι-δωράκια έδινε στα εγγόνια της και βοηθούσε στα ψώνια (λαική αγορά, κρεοπώλη κλπ.) την Λίλιαν όσο μπορούσε. Αισθανόταν άσχημα η γυναίκα που όλα τα βάρη του σπιτιού ήταν πάνω στην κόρη της. Η μάνα έφυγε και έμειναν τα 2 αδέλφια στο σπίτι.

Η Λίλιαν όλη μέρα στη δουλειά, με τα δικά της προβλήματα, τις δικές της έννοιες, τα παιδιά της.

Η συγκατοίκηση δεν ήταν ποτέ εύκολη γι αυτήν αλλά τι να έκανε; Να έδιωχνε τον αδελφό από το πατρικό; Ποτέ. Έβαλε λοιπόν αυτό το πρόβλημα σε δεύτερη μοίρα. Εξάλλου οι ώρες τους στο σπίτι ήταν διαφορετικές. Όταν εκείνη γύριζε το βραδάκι, εκείνος έφευγε για δουλειά.

Πέρασαν τα χρόνια και η φιλενάδα βγήκε κι αυτή στη σύνταξη. Πάντρεψε το ένα της παιδί. Το άλλο είναι μαζί της. Καλό παλικάρι αλλά για γάμο δεν το σκέφτεται ακόμα. “Καμιά καλή νύφη έχουμε να τον παντρέψουμε” με ρωτάει. “Θα προλάβω να δω κανένα εγγόνι άραγε” αναρωτιέται.

Περισσότερες ώρες η Λίλιαν στο σπίτι και με πιο χαμηλό εισόδημα εννοείται. Δεν συγκρίνεται ένας καλός μισθός με μια καλή σύνταξη.

Το πρόβλημα της συμβίωσης λοιπόν με τον αδελφό της ήλθε στην επιφάνεια.

“Δεν περιμένω καμιά οικονομική βοήθεια από τον αδελφό μου για τα έξοδα του σπιτιού” μου λέει. “Περίμενα όμως αλλιώς την συμμετοχή του στις υποχρεώσεις του σπιτιού. Να μαστορέψει κάτι. Να ασχοληθεί κι εκείνος με το σπίτι, τον κήπο. Απλά πράγματα. Δεν λέω δύσκολα. Δεν νοιάζεται καθόλου. Τελευταία λείπει αρκετές ώρες. Ούτε τρώει πια σπίτι. Ίσως γιατί μια μέρα του είπα κάποιες αλήθειες πάνω στην κουβέντα και ενοχλήθηκε. Που πάει; δεν ξέρω. Έρχεται, θα πει μια καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα, κάνει το μπάνιο του, κλείνεται στο δωμάτιό του και αυτό είναι. Πιο δωμάτιο δηλαδή; Αχούρι είναι. Να το συμμαζέψει λιγάκι. Ντρέπομαι να μπει άνθρωπος εκεί. Και δεν επιτρέπει να του πειράζουμε τα πράγματά του. Ένα καθάρισμα κάνω μόνο, να μην ψειριάσουμε. Του έχω ζητήσει να καθαρίσει και να πετάξει όλα τα άχρηστα που έχει μαζέψει εκεί αλλά και στην αποθήκη. Τίποτα. Εδώ και χρόνια εγώ τα λέω, εγώ τα ακούω.

Πες βρε φιλενάδα τι να κάνω; Του έχω πει ότι ίσως θα έπρεπε να δει έναν ψυχολόγο. Φοβάμαι ότι έχει πέσει σε κατάθλιψη”

Λοιπόν φιλενάδα, εγώ σου λέω να κοιτάξεις τον εαυτό σου. Να χαρείς τα παιδιά σου και την σύνταξή σου. Δεν πέρασες λίγα κι εσύ τόσα χρόνια. Εγώ σε θαυμάζω που κατάφερες να μεγαλώσεις μόνη σου 2 παιδιά. Κοντά σου ήμουν τόσα χρόνια. Σε έβλεπα που είχες δώσει προτεραιότητα στα παιδιά σου και στην δουλειά. Την είχες ξεχάσει την Λίλιαν. Στο είχα πει πολλές φορές αν θυμάσαι. Άσε τον αδελφό σου επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες του και να ενηλικιωθεί έστω και στα 65 του.

Πάμε καμιά εκδρομούλα στη φύση να καθαρίσει το μυαλό σου από τις σκέψεις; 

Μου έλειψαν κι εμένα αυτές οι αποδράσεις μας ….

Πλάσματα μιας μέρας

Ο Ίρβιν Γιάλομ στο βιβλίο του «Πλάσματα μιας μέρας» ξεκινά με αυτό το απόφθεγμα του Ρωμαίου αυτοκράτορα (και στωικού φιλόσοφου ) Μάρκου Αυρηλίου από το έργο του "Τα Εις Εαυτόν".

Μέχρι τώρα δεν έτυχε να το διαβάσω αλλά ευελπιστώ ότι θα γίνει κι αυτό σύντομα.

Προς το παρόν βρήκα κάποια αποσπάσματα στο διαδίκτυο και επέλεξα αυτό.

"Τοῦ ἀνθρωπίνου βίου ὁ μὲν χρόνος στιγμή, ἡ δὲ οὐσία ῥέουσα, ἡ δὲ αἴσθησις ἀμυδρά, ἡ δὲ ὅλου τοῦ σώματος σύγκρισις εὔσηπτος, ἡ δὲ ψυχὴ ῥεμβός, ἡ δὲ τύχη δυστέκμαρτον, ἡ δὲ φήμη ἄκριτον. συνελόντι δὲ εἰπεῖν, πάντα τὰ μὲν τοῦ σώματος ποταμός, τὰ δὲ τῆς ψυχῆς ὄνειρος καὶ τῦφος, ὁ δὲ βίος πόλεμος καὶ ξένου ἐπιδημία, ἡ δὲ ὑστεροφημία λήθη.τί οὖν τὸ παραπέμψαι δυνάμενον; ἓν καὶ μόνον φιλοσοφία. τοῦτο δὲ ἐν τῷ τηρεῖν τὸν ἔνδον δαίμονα ἀνύβριστον καὶ ἀσινῆ, ἡδονῶν καὶ πόνων κρείσσονα, μηδὲν εἰκῇ ποιοῦντα μηδὲ διεψευσμένως καὶ μεθ᾽ ὑποκρίσεως, ἀνενδεῆ τοῦ ἄλλον ποιῆσαί τι ἢ μὴ ποιῆσαι· ἔτι δὲ τὰ συμβαίνοντα καὶ ἀπονεμόμενα δεχόμενον ὡς ἐκεῖθέν ποθεν ἐρχόμενα, ὅθεν αὐτὸς ἦλθεν· ἐπὶ πᾶσι δὲ τὸν θάνατον ἵλεῳ τῇ γνώμῃ περιμένοντα ὡς οὐδὲν ἄλλο ἢ λύσιν τῶν στοιχείων, ἐξ ὧν ἕκαστον ζῷον συγκρίνεται."

  

 Χειμωνιάτικο τριαντάφυλλο

 

Άπογοήτευση, κούραση, stress, κατάθλιψη ;

ΟΚ. Όλα αυτά κορίτσι μου;
(Μου αρέσει που με αποκαλώ κορίτσι και όχι κυρία.
 Χεχε. Κορίτσι στα 56; Γιατί όχι; )

Δεν σε αναγνωρίζω.
Να κάθεσαι και να διαβάζεις στο δίκτυο τα συμπτώματα της κατάθλιψης;
Σαν να μην κατανοείς τι σου συμβαίνει!
Σαν να μην γνωρίζεις τα βαθύτερα αίτια
της διάθεσής σου!
Δεν λέω. Μπορεί να ευθύνονται λίγο και οι ορμονικές
αλλαγές. Αλλά ας μην κοροιδεύομαστε τώρα.
Έσω ειλικρινής. Όχι μεταξύ μας αυτά.


Λοιπόν. Υποσχέσου μου ότι :
1. Κάθε πρωί θα ευγνωμονείς τον Ύψιστο.
2. Πριν ξεκινήσεις, σήκωσε το βλέμμα σου στον ήλιο, τον ουρανό,
την φύση γύρω σου.
3. Στο δρόμο για την δουλειά σταμάτα οποιαδήποτε σκέψη.Άνοιξε το ραδιόφωνο
και τραγούδησε το αγαπημένο σου κομμάτι.
4. Το ίδιο και στην επιστροφή. Κατέβασε ρολά.
Δεν έχει νόημα να σκέφτεσαι συνέχεια.
5. Θα τηρείς το ωράριο εργασίας σου. Κάνε ότι καλύτερο μπορείς μέσα
στο 8ωρο σου.Η δουλειά δεν είναι όλη σου η ζωή.
6. Δεν θα πλησιάζεις τον υπολογιστή σου τις βραδινές ώρες παρά μόνο για πράγματα
που σε ευχαριστούν και για ελάχιστη ώρα.
(Βγάλε εντελώς από το μυαλό σου ότι θα ασχοληθείς με θέματα που
αφορούν την εργασία σου)
7. Κάθε απόγευμα-βραδάκι θα περπατάς 1 ώρα.  Ναι, ναι. Και με το κρύο.
Ε! Αν βρέχει, τότε δικαιολογείσαι.
8. Οι υποχρεώσεις και οι δουλειές του σπιτιού δεν θα είναι δικαιολογία προς
αποφυγήν εξόδου.Τουλάχιστον τα σαββατοκύριακα.
9. Επανένταξε στο πρόγραμμά σου ευχάριστες ασχολίες.
Θέατρο, κοντινές αποδράσεις,διάβασμα, κλπ.
10. Πρόσεχε την διατροφή σου και ελάττωσε το κάπνισμα αρχικά.
Αργότερα όταν η διάθεσή σου θα είναι καλύτερη θα το κόψεις.
(Αφού το κατάφερες στο παρελθόν και για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορείς)

Θα είμαι δίπλα σου.Κάθε μέρα. Κάθε στιγμή. Να σου θυμίζω μέσα στην καθημερινή ρουτίνα και έννοιες, τον  ΕΑΥΤΟ σου και την ΑΓΑΠΗ που του χρωστάς.

Α! Και κάθε βράδυ πριν κοιμηθείς, θα κάνουμε μαζί έναν σύντομο απολογισμό της μέρας.

Καλή Χρονιά

Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος από την
τελευταία μου ανάρτηση.
Δύσκολος χρόνος. Με προβλήματα. Πολλά.
Υγείας, προσωπικά, επαγγελματικά.
Δεν είχα αποθέματα ενέργειας να
μοιραστώ μαζί σας.
Αντιθέτως. Είχα την ανάγκη να πάρω.
Γι αυτό και σας διάβαζα. Ανελλιπώς.
Όλους σας.
Και ας μην άφηνα τα ίχνη μου.
Δεν μου έκανε όμως καρδιά να μην
σας ευχηθώ για τη Νέα Χρονιά.

Άλλά είσαστε πολλοί. Δεν προλαβαίνω να περάσω από όλους.
Ούτε και θέλω να παραλείψω κάποιον.
Είσαστε όλοι μοναδικοί.

Γι αυτό και σκέφτηκα να σας τα πώ από την δική μου γωνιά.
Ακόμη κι αν δεν περάσετε εσείς, οι ευχές μου θα ταξιδέψουν και θα σας συναντήσουν.
Όπου κι αν είστε. Γιατί ειλικρινά, είναι από καρδιάς.

Καλή Χρονιά λοιπόν. Με υγεία, ευτυχία, ειρήνη, δύναμη, δημιουργικότητα.
Σε σας και τους αγαπημένους σας.

Και ποιός ξέρει;  Ίσως  να τα λέμε πιο συχνά τον καινούργιο χρόνο.
Θα δείξει ! ( που λένε και τα παληκάρια μου)

Κερδοσκόποι

Ένας λόγος που προσπαθώ να αποφεύγω τα νέα και τις ειδήσεις,

είναι ότι εκνευρίζομαι. Απογοητεύομαι .Τρελαίνομαι.

Επαναστατώ. Βρίζω.  Εκτός εαυτού.

Μπορείς όμως να αγνοείς τα τεκταινόμενα; 

Το δοκίμασα. Για κάποιο διάστημα . Δεν άντεξα.

Τι διάβασα σήμερα και έγινα πάλι turbo;  

Ο κερδοσκόπος που «παίζει» με την Ελλάδα

Τι να σχολιάσω ; Θα παρεκτραπώ. Και δεν θέλω.

Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό αυτή την στιγμή

είναι κάποιοι στίχοι

"Πιὸ σίχαμ᾿ ἀπ᾿ τὸ κάθε γῆς σκουλῆκι,
οἱ θεόμορφοι δυνάστες σου καὶ λύκοι."

Από την  " Ανάσταση" του Κ. Βάρναλη

αλλά και .... ..

"χορεύουμε, δεχόμαστε τον εμπαιγμό,
άτονα κοιτώντας, παθητικά, τ' αστέρια."

Από τα "ανδρείκελα " του Καρυωτάκη .

Ιδανικός σύντροφος και Μαθηματικά

Ανέβηκε η διάθεσή σας ακολουθώντας τις συμβουλές
της προηγούμενης ανάρτησης ;
Ωραία. Είμαστε λοιπόν  ανεβασμένοι και έτοιμοι να βρούμε
τον/την ιδανικό/η σύντροφο.
Μαθηματικά γνωρίζετε ;    Όχι ;     Δυστυχώς....
Γιατί αν γνωρίζατε και το είχατε ψάξει λίγο, θα ξέρατε ότι ...
Η ιδανική σύντροφος θέλει τα μαθηματικά της
Οι πιθανότητες να συναντήσει κάποιος την αδελφή ψυχή είναι 
ελάχιστα περισσότερες από το να έρθει σε επαφή με έναν 
εξωγήινο. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε ένας μεταπτυχιακός 
φοιτητής στη Βρετανία που κατέφυγε στην επιστήμη των 
μαθηματικών για να βρει την ιδανική σύντροφο. 



διαβάστε το

Απογοητευτήκατε;    Όλα είναι εφικτά στην εποχή μας.
Τώρα μάλιστα που η NASΑ πουλάει σε τιμή ευκαιρίας τα παλιά
της διαστημικά λεοφωρεία .


Πείτε μου δεν είναι γλυκούλια;

Μαθήματα Ευτυχίας

Κάθε φορά που διαβάζω τις ειδήσεις της ημέρας με πιάνει
κατάθλιψη.
Τι να πιάσω και τι να αφήσω. Μαυρίλα παντού.
Και αναρωτιέμαι.
Μόνο δυσάρεστα γεγονότα συμβαίνουν ;
Χρειαζόμαστε και κάποια ευχάριστα νέα.
Να φτιάξει  η διάθεσή μας.


Σύμφωνα με την Δρ Sonja Lyubomirsky, ερευνήτρια της ψυχολογίας της χαράς στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, οι συνθήκες της ζωής μετράνε μόλις 10% για την ευτυχία που αισθάνεται κάποιος, 50% είναι γενετικά καθορισμένο (δηλαδή σαν να υπάρχει ένα προκαθορισμένος, εσωτερικός δείκτης ευτυχίας για τον καθένα). Τέλος, 40% της ευτυχίας μας καθορίζεται από όσα κάνουμε συνειδητά για να αισθανθούμε ευτυχισμένοι.

Γι αυτό κι εγώ  επέλεξα ένα άρθρο με τίτλο

"Πώς να «ανεβάσετε» τη διάθεσή σας απλά και γρήγορα!"

13 απλές  συμβουλές. Διαβάστε τις

Zeitgeist moovement και......προβληματισμοί

Την προηγούμενη εβδομάδα κάνοντας zapping , είδα τον Κο Χαρδαβέλα

να παρουσιάζει στην εκπομπή του το κίνημα zeitgeist ,τον δημιουργό

του, Peter Joseph αλλά και να δείχνει κάποια αποσπάσματα από τα

documentary films του ιδίου.Μιας και το θέμα ήταν άγνωστο για μένα,

παρακολούθησα σχεδόν όλη την εκπομπή.

Φαίνεται ότι τελικά είμαι στον κόσμο μου.

Μέχρι τώρα ,δεν είχα ακούσει τίποτα για zietgeist ,films, κινήματα,

αντιπροσωπεύσεις στην Ελλάδα κ.λ.π.

Αργότερα, όταν ρώτησα τους γιους μου, ήταν και οι δύο πολύ καλά

πληροφορημένοι σε σχέση με μένα.

Τα films αυτά έχουν διαθοθεί σε όλο τον κόσμο μέσω του internet φυσικά.

Με προβλημάτισε το όλο θέμα και μάλιστα η λέξη κίνημα.

Άρχισα να ψάχνω μόνη μου.

Βρήκα την ιστοσελίδα του κινήματος  zeitgeist , το αντίστοιχο ελληνικό,

με σκοπό να δω όλα τα films, ποιος είναι ο Peter Joseph, (όπου το

Joseph δεν είναι το πραγματικό του επώνυμο) ,

και γενικώς περί τίνος πρόκειται.

Τα films αναφέρονται στις θρησκείες , και περισσότερο στην Χριστιανική,

στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, την τρομοκρατία, τα κέντρα

εξουσίας που την τροφοδοτούν με απώτερο σκοπό τον απόλυτο έλεγχο,

την τεχνολογία , το venus project.

Τίποτα καινούργιο. Απόψεις και Θεωρίες που έχουν διατυπωθεί  εδώ

και πολλά χρόνια από πολλούς συγγραφείς, ερευνητές πάσης φύσης ,

δημοσιογράφους κλπ.

Σε πολλά βιβλία, περιοδικά , άρθρα. Προς τί λοιπόν το κίνημα;

Παγκοσμίως ,το κίνημα αριθμεί 379.000 μέλη παρακαλώ.

Προβάλλεται λοιπόν, σαν ένα λαϊκό κίνημα που υποστηρίζει

την κοινωνική αλλαγή και την μετάβαση σε ένα σύστημα

που θα βασίζεται στην οικονομία πόρων αντί της νομισματικής

οικονομίας του σήμερα.

Πολύ θελκτικά , αισιόδοξα και ελπιδοφόρα ακούγονται όλα αυτά.

Δεν αντιλέγω. Ίσως και ουτοπικά.

Ας είμαστε όμως προσεκτικοί. Οι καιροί είναι επικίνδυνοι.

Γιατί ; Θα μου πείτε.

Γιατί τόση έμφαση στην Χριστιανική θρησκεία στο film ;

Γιατί τόση προσπάθεια να αποδειχθεί ότι είναι κατασκευή

και αντιγραφή άλλων θρησκειών ;

Όλοι μας γνωρίζουμε καλά ότι τόσο οι θρησκείες αλλά

και οι πολιτισμοί  αφομίωσαν και ενσωμάτωσαν στοιχεία

από το παρελθόν, στην πάροδο των ετών.

Γιατί λοιπόν αυτή η επίθεση; Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος

λόγος ; Ποιος είναι ο σκοπός ;

Συμφωνώ ότι όλες οι θρησκείες δημιουργήθηκαν από

τα εκάστοτε ιεραρχεία.

Η ΠΙΣΤΗ όμως ; Αυτή είναι βασική εσωτερική ανάγκη .

Αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξής μας.

Δεν είμαι θρησκόληπτη. Αλλά ΠΙΣΤΕΥΩ.

Δεν έχει σημασία σε τι πιστεύει ο καθένας μας.

Δεν έχει σημασία αν ο Χριστιανός πιστεύει στον Χριστό, ο Ινδουιστής

στον Κρίσνα, ο Ισλαμιστής στον Μωάμεθ κλπ.

Όταν συντονίζεσαι με την ποιότητα της Αγάπης ,του Ελέους,

του Κάλους , έχει σημασία πως θα το ονομάσεις ;

Όταν συντονίζεσαι με την ποιότητα της Σοφίας, της Κατανόησης ,

την καθαρότητα του Πνεύματος ,έχει σημασία πως το ονομάσεις ;

Κάθε θρησκεία χαρακτηρίζεται από κάτι ιδιαίτερο.

Μια ξεχωριστή ιδιότητα.

Η ανατροπή των θρησκειών και η αναίρεση της πίστης

θα οδηγήσει σε πλήρη αποπροσανατολισμό την ανθρωπότητα.

Ας είμαστε προσεκτικοί και σε εγρήγορση.

Οι καιροί είναι επικίνδυνοι.

δουλειά ή δουλεία τελικά ;

Σήμερα είμαι εκνευρισμένη. Με τον εαυτό μου βασικά.

- Τι σημαίνει κυρία μου δουλειά;
- Μια σωματική ή πνευματική δραστηριότητα, που το
αποτέλεσμά της εξυπηρετεί κάποια συγκεκριμένη ανάγκη.
Ωραία μέχρι εδώ.
- Εσύ λοιπόν ποια συγκεκριμένη ανάγκη θέλεις να εξυπηρετήσεις;
- Εγώ; Μα, τα προς το ζειν. Τι άλλο;
- Είσαι σίγουρη; Για ψάξου καλά.

Προς τι αυτός ο εσωτερικός διάλογος; Μα τι άλλο!
Ένα θα σας πω. Ο γιόκας μου (ο μικρός) με αποκαλεί workaholic.

 

Ελληνιστί; Εργασιομανής. Και εδώ που τα λέμε δεν έχει άδικο.
Εδώ και αρκετά χρόνια προσπαθώ να το αναλύσω και να ανατρέξω
στις βαθύτερες αιτίες.

Μάταια. Συνεχώς βρίσκω και κάποια καινούργια αιτία.
- Αυτοεπιβεβαίωση.
- Μάλιστα. Αφού λοιπόν το έχεις συνειδητοποιήσει και απ' ότι
λες το έχεις ξεπεράσει, υπάρχει κάτι άλλο;
-  μμμμ ..Υποχρεώσεις. Πολλές υποχρεώσεις. Έξοδα, σπίτι, παιδιά..
Αν δεν αναλάβω περισσότερες επαγγελματικές ευθύνες, πως θα καλύψω
αυτές τις ανάγκες μου; Ξέρεις εσύ κανέναν εργοδότη που θα
σου δώσει αύξηση χωρίς να αποκομίσει τριπλάσια από εσένα;
- Ας πούμε ότι έχεις εν μέρει δίκιο. Μα μετά από τόσα χρόνια
εργασίας, έχεις καταφέρει να έχεις μια καλή θέση ,
ένα ικανοποιητικό εισόδημα. Δεν πεινάτε, έχετε τα απαραίτητα.
Γιατί εξακολουθείς και εργάζεσαι με τέτοιους ρυθμούς;
Προσδοκείς σε κάτι καλύτερο;
-  Όχι. Δεν νομίζω. Ξέρεις είμαι αρκετά κουρασμένη και θα ήθελα
λιγάκι να χαλαρώσω. Να αφιερώσω και λίγο χρόνο στον εαυτό μου.
- Καταλαβαίνω. Έχεις δίκιο. Εξάλλου το δικαιούσαι.
Παρ' όλα αυτά συνεχίζεις το ίδιο βιολί. Γιατί;
- Να... Ξέρεις....Ίσως να ευθύνεται και η ανασφάλειά μου.
Αν δεν με κρίνουν ικανή, ίσως να χάσω την δουλειά μου.
Και ίσως , ίσως , λέω να μην είναι και τόσο εύκολο να βρω ξανά
απασχόληση σ' αυτήν την ηλικία.
- Αστειεύεσαι. Έχεις ένα καλό όνομα στην αγορά εργασίας σου,
πολλοί άνθρωποι σε εκτιμούν. Έχεις εμπειρία. Δεν θα βρεις κάτι;
Γιατί υποτιμάς τον εαυτό σου;
Και επιτέλους πληρώνεσαι για να κάνεις μια συγκεκριμένη
εργασία και όχι για να αγχώνεσαι για την πορεία της επιχείρησης.
Είναι δική σου ή έχεις μερίδιο ποσοστών;
-  Όχι.Όχι. Κανένα επιπλέον έσοδον. Πέραν του μισθού μου.
Είμαι απλώς ένα στέλεχος. Έχεις δίκιο. Πάντα αντιμετώπιζα όλες
τις επιχειρήσεις που έχω εργαστεί σαν δικές μου. Λάθος;
- Νομίζω δεν αγαπάς αρκετά τον εαυτό σου. Δεν έχεις μάθει ακόμα
πως να πουλάς αυτό που είσαι. Άνοιξε τα μάτια σου και κοίταξε
τριγύρω σου τι συμβαίνει;
-  Αμ δεν κοιτάω; Κάτι τέτοιο είδα σήμερα και έχω γίνει βαπόρι.

Ανέβαλα σήμερα μια συνάντηση με φίλους, λόγω φόρτου εργασίας.
Μα δεν είναι και η πρώτη φορά. Γύρισα σπίτι με σκοπό να συνεχίσω.


Μέγα σφάλμα. Ποτέ μην δουλεύετε στο σπίτι. Οι ώρες αυτές ανήκουν
σε σας και την οικογένειά σας.

Ευτυχώς τελευταία στιγμή άλλαξα γνώμη.
Έφτιαξα στα γρήγορα μια τυροπιτούλα, να φάμε και κάτι.
Καλά μην φανταστείτε τίποτα ιδιαίτερο. Μια απλή.
Χωρίς φύλλο. Της τεμπέλας που λένε. Πεντανόστιμη.

Έβαλα την αγαπημένη μου μουσική. Χαλάρωσα. Χάζεψα λίγο τις ειδήσεις
της ημέρας. Τίποτε ευχάριστο. Μαυρίλα και από εκεί.

Βρήκα ένα μύνημα. Τηλεφωνικό. Μια συμμαθήτρια από το δημοτικό.
Ναι. Όπως το ακούσατε. 45 και.. χρόνια πριν. Νάναι καλά η γυναίκα.
Ήθελε να οργανώσει μια συνάντηση. Μέσα και εγώ είπα.
Μιας και την προηγούμενη φορά ήμουν σε επαγγελματικό ταξίδι.
Δεν θυμάμαι. Μπορεί και όχι. Μπορεί να ήμουν απασχολημένη.
Με άλλα. Σίγουρα όχι τόσο σημαντικά. Ειδάλλως θα θυμόμουν.
Σημασία έχει ότι έχασα αυτή την σημαντική συνάντηση.
Όχι όμως αυτή τη φορά.
Θα είμαστε πάνω από 25 άτομα , μου είπε.
Για φαντάσου!  Το κλείσαμε.
Συναισθήματα και λοιπά θα σας τα πω. Όλα.
Μετά την έξοδο.



Να που κάποιες φορές , αυτοί οι εσωτερικοί διάλογοι βοηθούν.
Βοηθούν να θυμόμαστε ότι υπάρχουν πολλές ενδιαφέροντες
και ευχάριστες ενασχολήσεις. Να θυμηθούμε ότι υπάρχουμε.
Και έχουμε ανάγκες που πρέπει να τις ικανοποιήσουμε.
Και επιτέλους η οποιαδήποτε εργασία δεν πρέπει να γίνει δουλεία.

ευχάριστη έκπληξη

Υποχρεώσεις με κράτησαν λίγες μέρες μακριά από τον υπολογιστή μου.
Άνοιξα λοιπόν και είδα ένα μύνημα από την Χρωματιστή
να παραλάβω κάτι.Περίεργη και ανυποψίαστη η δικιά σου
έτρεξα αμέσως. Και τι να δώ !! Μια πανέμορφη χρωματιστή μαργαρίτα.
Σαν την Χρωματιστή μας.
Καλή μου Χρωματιστή σ' ευχαριστώ. Ειλικρινά μια ευχάριστη έκπληξη.

Άρχισα το bloging μόλις πριν 2-3 μήνες. Και μου άρεσε.
Μου άρεσε η επικοινωνία , η ανταλλαγή απόψεων,
μπορώ να πώ και η φιλία, η αγάπη , ο σεβασμός μεταξύ
ανθρώπων που οι περισσότεροι δεν έχουν καν συναντηθεί.
Έτσι αποφάσισα να φτιάξω και εγώ την δική μου γωνιά.
Παρόλο που ο χρόνος που διαθέτω είναι αρκετά περιορισμένος.
Χωρίς κανέναν ιδιαίτερο σκοπό. Κάτι σαν ημερολόγιο.
Να γράφω τις σκέψεις μου, τις ανησυχίες μου.
Προσωπική και εσωτερική ανάγκη.

Η αλήθεια είναι ότι πήρα πολλά. Από όλους σας.
Και με χαροποιεί  ιδιαίτερα το γεγονός ότι οι
περισσότεροι από εσάς είστε νέοι. Θα μπορούσε ίσως
κάποιοι από εσάς να ήσασταν παιδιά μου.
Σας ευχαριστώ όλους. Σας διαβάζω ανελλιπώς , ασχέτως αν
δεν αφήνω πάντα τα ....ίχνη μου.

Θα ήθελα λοιπόν να ευχαριστήσω και να στείλω το δικό
μου μήνυμα σ' αυτούς που διαβάζω πιο συχνά.

Στο τιγράκι μας την Λυδία , που μας δίνει καθημερινά μαθήματα
δύναμης και ζωής.

Στον Ευρύνοο , για τις καθόλου τρελές σοφίες του.

Στην Χρωματιστή μας , για το χρώμα που δίνει στην ζωή μας.

Στην φίλη και συνοδοιπόρο ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Στην Ειρήνη , που σήμερα μου χάρισε το καλύτερο δώρο και μάθημα
με την ανάρτησή  της.

Στον αγαπητό Phlou...flis  για το χιούμορ του και όχι μόνον....

Στην γλυκιά  Ανθή   για την αγάπη που μοιράζει απλόχερα.

Στην MeDuSa για τις καταπληκτικές αναρτήσεις της

Στον φίλο μας  ΚΕΝΤΡΙ από την όμορφη Άρτα .

Στον  "ΤΑΞΙΔΕΥΤΗ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗ"  ,γιατί μοιράζεται
τα όνειρά του

Στην Καλλιόπη , γιατί πάντα έχει κάτι να μοιραστεί μαζί μας.

Στην νηρηίδα Βενθεσικύμη  , που μας ταξιδεύει μέσα στα παραμύθια.

Να είστε όλοι καλά.

Γιατί βαθιά μου δόξασα

Γιατί βαθιά μου δόξασα και πίστεψα τη γη
και στη φυγή δεν άπλωσα τα μυστικά φτερά μου,
μα ολάκερον ερίζωσα το νου μου στη σιγή,
να που και πάλι αναπηδά στη δίψα μου η πηγή,
πηγή ζωής, χορευτική πηγή, πηγή χαρά μου...

Γιατί ποτέ δε λόγιασα το πότε και το πως,
μα εβύθισα τη σκέψη μου μέσα στην πάσα ώρα,
σα μέσα της να κρύβονταν ο αμέτρητος σκοπός,
να τώρα που, ή καλοκαιριά τριγύρα μου είτε μπόρα,
λάμπ' η στιγμή ολοστρόγγυλη στο νου μου σαν οπώρα,
βρέχει απ' τα βάθη τ' ουρανού και μέσα μου ο καρπός!...

Γιατί δεν είπα "εδώ η ζωή αρχίζει, εδώ τελειώνει..."
μα "αν ειν' η μέρα βροχερή, σέρνει πιο πλούσιο φως...
μα κι ο σεισμός βαθύτερη τη χτίση θεμελιώνει,
τι ο ζωντανός παλμός της γης που πλάθει είναι κρυφός..."
να που, ο,τι στάθη εφήμερο, σα σύγνεφο αναλιώνει,
να που κι ο μέγας Θάνατος μου γένηκε αδελφός!... 

Άγγελος Σικελιανός

Καλή Χρονιά και .......CARPE DIEM

Καλή Χρονιά σε όλους.

Γεμάτη υγεία, χαρά, αγάπη, ειρήνη,

δημιουργικότητα και εγρήγορση.

Ένας καινούργιος χρόνος ήρθε. Και όλοι μας ή οι περισσότεροι
τουλάχιστον, εναποθέτουμε τις ελπίδες μας σ' αυτόν.
Ευνοϊκότερες συνθήκες, τύχη, επιτυχία, κ.α.
Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία θα μου πεις. Ναι .Ίσως.
Εσωτερική ανάγκη.

Πέραν τούτου; 
Θεωρώ ότι την τύχη, την ζωή μας ,την φτιάχνουμε και την
ορίζουμε εμείς. Με τις επιλογές μας. Τη δράση μας.

Σαφώς υπάρχουν καταστάσεις, συνθήκες, γεγονότα που δεν
έχουμε την δυνατότητα να επέμβουμε. Να τα αλλάξουμε.
"Όταν δεν μπορείς να αλλάξεις κάτι , αποδέξου το και παράλληλα
κάνε ότι καλύτερο μπορείς."

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν αυτή τη χρονιά, από σήμερα κιόλας
να είμαστε πιο αποφασιστικοί. Πιο δημιουργικοί.
Ας μην αφήσουμε μέρα, στιγμή ,να περάσει ανεκμετάλλευτη.
Ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας. Τώρα.
Ας εκδηλώνουμε τα συναισθήματά μας στους ανθρώπους που
αγαπάμε. Σήμερα.

Ας κάνουμε σήμερα αυτά που πάντα επιθυμούσαμε αλλά
συνήθως αναβάλλαμε για το αύριο.

Ας ζούμε και πράττουμε κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία.

Ρόδι για γούρι....και όχι μόνο

Είπα να γράψω τα τελευταία ψώνια για
την Πρωτοχρονιά.
Μην τα ξεχάσουμε.
Έχουμε και κάποια ηλικία.
Ας μην το κρύβομεν άλλωστε.....

Ρόδι λοιπόν στην λίστα .Απαραίτητο.
Ή μάλλον ρόδια. Ναι. Ρόδια .
Γιατί να μην πάρω μερικά παραπάνω;
Ευκαιρία είναι.

Διότι το κατακόκκινο και ζουμερό μας ρόδι εκτός
του ότι είναι σύμβολο καλοτυχίας, γονιμότητας, αφθονίας, έχει και
πολλές άλλες θαυματουργές ιδιότητες. Πρώτα απ' όλα, είναι πλούσιο
σε βιταμίνες A, C, σίδηρο, κάλλιο, έχει αντιοξειδωτικές ουσίες,
βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, μειώνει τα επίπεδα της
χοληστερίνης , προστατεύει από εγκεφαλικές βλάβες ,
έχει αντιφλεγμονώδεις, αντιβηχικές, στυπτικές, επουλωτικές
και αντιδιαρροϊκές ιδιότητες, συμβάλει στην πρόληψη
καρκίνου του δέρματος .........και άλλα πολλά.

Ξέχασα να πώ δε ,ότι είναι από τα καλύτερα αφροδισιακά για
τους άνδρες... ναι, ναι , αλλά και καλλυντικό για τις γυναίκες.
Φίλες μου ίση ποσότητα χυμού ροδιού με ελαιόλαδο μας βοηθά
να έχουμε καθαρό δέρμα και .......λιγότερες ρυτίδες.

Νομίζω σας έπεισα.

Καλή Χρονιά με υγεία, χαρά, δημιουργικότητα

Νέες αυξήσεις τιμολογίων ΔΕΗ ;

Θέμα αύξησης των τιμολογίων θα επαναφέρει ο νέος

πρόεδρος της ΔΕΗ

"Αλλιώς φαλιρίζει η Επιχείρηση",  διαβάζω.

Ετοιμαστείτε συμπολίτες.
Βάλτε το χέρι στην τσέπη να ελεήσουμε την ΔΕΗ.
Φαίνεται πως είμαι στενόμυαλη.
Δεν κατανοώ τις ανάγκες της Επιχείρησης .
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω.

Κατά καιρούς διαβάζω για εναλλακτικές πηγές ενέργειας.
Ηλιακή,  Αιολική , πυρηνική.
Διαβάζω για διάφορα προγράμματα παραγωγής ενέργειας από τον ήλιο
και το νερό,  όπως  Hydrosol , Desertec
Προγράμματα που ήδη λειτουργούν.
Με επικεφαλής Έλληνες επιστήμονες.
Στην Αλμέιρα της Ισπανίας. Ναι. Όχι στην Ελλάδα.

Έχει γίνει κάτι στην χώρα μας και δεν το γνωρίζω;

Έχει δημιουργηθεί κάποια επιτροπή ( όχι από αυτές τις 2.000  που έχει πληρώσει
ο ελληνικός λαός) , στην οποία να συμμετέχουν επιστήμονες από κάθε τομέα,
ενέργεια-περιβάλλον κλπ, για να προτείνουν και να συναποφασίσουν την πορεία
της χώρας μας σ' αυτό το τόσο σημαντικό πρόβλημα ;

Διαφωτίστε με παρακαλώ.

Η μαγική και θρυλική Θούλη

Πολλές φορές ταξιδεύω .Σε μακρινά μέρη.
Που είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατον να επισκεφθείς.
Με google earth θα που πείτε; Γιατί όχι.
Σήμερα λοιπόν ταξίδεψα στην μακρινή και παγωμένη Γροιλανδία.
Και φυσικά έπεσα πάνω στην Θούλη.
Όχι σ' αυτή την Θούλη την γνωστή και μαγική. Σε μια άλλη.
Στην αμερικανική αεροπορική βάση που έχει αυτό το όνομα.
Τεράστια έκταση. Απίστευτες εγκαταστάσεις.
Δεν ξέρω, ούτε έψαξα να δω αν είναι ακόμα σε λειτουργία.

Είπα μιάς και εμείς εδώ δεν βλέπουμε χιόνια προς το παρόν,
ας τα δούμε σ' αυτή την καταπληκτική φωτογραφία με το πρώτο
φως της αυγής

Καλό ταξίδι

Μια καλησπέρα να πω

Καλώς όρισες και πάλι αγαπητέ φίλε μου .
Εύχομαι να πέρασες καλά τις γιορτές των Χριστουγέννων.
Χωρίς στεναχώριες και πίκρες.
Θα ήθελα να ξέρω που βρίσκεσαι.
Δυστυχώς δεν μπόρεσα να σε βρώ.
Μπορείς να μου στείλεις mail στο aquila-ever@hotmail.com.
Θα χαρώ πολύ.

Μια βόλτα στη θάλασσα

Είχα την ανάγκη σήμερα, να κάνω ένα σύντομο διάλλειμα από όλες
αυτές τις υποχρεώσεις που μπορεί να έχει μια γυναίκα.
Και ιδιαίτερα την κουζίνα. Ειδικά αυτές τις μέρες.
Μάλλον είμαι από τις τυχερές, αφού το σπίτι μου
είναι σε απόσταση αναπνοής , τόσο από την θάλασσα, όσο και
από το βουνό.     Και πήγα προς την θάλασσα.   Την αγάπη μου.
Πάντα εκεί.   Αγέρωχη.   Περήφανη.   Ένιωσα πως με περίμενε.
Να με ταξιδέψει μακριά.
Αφουγκράστηκα τα λόγια της. Μύρισα τις ευωδιές της.
Άφησα την ματιά μου να χαιδέψει τα κύματα.

Περίμενα να έρθει το δειλινό. Να απολαύσω τα μαγευτικά  αυτά χρώματα

Πόσες ομορφιές έχουμε δίπλα μας. Γύρω  μας.
Αλήθεια πόσο εστιασμένοι είμαστε στα προβλήματά μας,
στις έννοιες μας. Τόσο, που έχουμε τα μάτια κλειστά.
Περπατάμε και οι κινήσεις μας είναι μηχανικές.
Εντάξει. Ίσως κρίνω εξ ιδίων.

Όταν λοιπόν θέλω να διώξω τις σκέψεις μου,
να γεμίσω αισιοδοξία , ελπίδα, ενέργεια στρέφομαι
στη φύση. Σ' ένα όμορφο τοπίο, σ' ένα πουλί στον ουρανό,
σ' ένα λουλούδι, σ' ένα δέντρο. Οπουδήποτε.


Η επαφή με την φύση πάντα με ξεκουράζει.
Μου δίνει δύναμη.  


Καλή σας μέρα .