Κυριακή, Ιανουαρίου 03, 2010

Γιατί βαθιά μου δόξασα



Γιατί βαθιά μου δόξασα και πίστεψα τη γη
και στη φυγή δεν άπλωσα τα μυστικά φτερά μου,
μα ολάκερον ερίζωσα το νου μου στη σιγή,
να που και πάλι αναπηδά στη δίψα μου η πηγή,
πηγή ζωής, χορευτική πηγή, πηγή χαρά μου...


Γιατί ποτέ δε λόγιασα το πότε και το πως,
μα εβύθισα τη σκέψη μου μέσα στην πάσα ώρα,
σα μέσα της να κρύβονταν ο αμέτρητος σκοπός,
να τώρα που, ή καλοκαιριά τριγύρα μου είτε μπόρα,
λάμπ' η στιγμή ολοστρόγγυλη στο νου μου σαν οπώρα,
βρέχει απ' τα βάθη τ' ουρανού και μέσα μου ο καρπός!...


Γιατί δεν είπα "εδώ η ζωή αρχίζει, εδώ τελειώνει..."
μα "αν ειν' η μέρα βροχερή, σέρνει πιο πλούσιο φως...
μα κι ο σεισμός βαθύτερη τη χτίση θεμελιώνει,
τι ο ζωντανός παλμός της γης που πλάθει είναι κρυφός..."
να που, ο,τι στάθη εφήμερο, σα σύγνεφο αναλιώνει,
να που κι ο μέγας Θάνατος μου γένηκε αδελφός!... 


Άγγελος Σικελιανός



3 σχόλια:

ΑΝΘΗ είπε...

Καλημέρα aquila και χρόνια πολλά!
"Ο Σικελιανός χρησιμοποιεί τη λέξη σκοπός, η οποία υπογραμμίζει την τελεολογία του ατομικού και κοσμικού δημιουργικού γίγνεσθαι. Το ίδιο το ιδεολογικό φορτίο του ποιήματος έχει μετατραπεί σε πολύτιμη ποιητική ύλη και το σύννεφο του εφήμερου διαλύεται,εξαερώνεται,η ζωή και ο θάνατος συναντώνται ο κύκλος του χωροχρόνου έχει κοπεί" (Γ. Σαββίδης, διασκευή)

Χρωματιστή είπε...

Αquila, πέρνα όποτε ευκαιρίσεις από το μπλογκ μου να παραλάβεις κάτι.

Aquila είπε...

Καλησπέρα Ανθή.
Σ' ευχαριστώ για το σχόλιο.
Είναι ένα από τα αγαπημένα μου.
Καλό σου βράδυ.


Σ΄ευχαριστώ Χρωματιστή.
Ανταποδίδω.
Καλό σου βράδυ